گفته شده است که رویکرد نوین به روان‌شناسی از سال 1879، یعنی اندکی بیش از صد سال پیش آغاز شده است. آنچه نظام فلسفه قدیم را از روان شناسی جدید متمایز می‌سازد و پیدایش روان‌شناسی را به عنوان یک نظام مستقل و یک زمینه مطالعاتی علمی، متفاوت  نشان می‌دهد، رویکردها و فنون مورد استفاده در آن است. زمانی که پژوهشگران برای مطالعه‌ی ذهن به مشاهدات دقیقاً کنترل‌شده و آزمایشگر روی آوردند، روان‌شناسی هویتی مستقل از ریشه‌های فلسفی‌اش کسب کرد.تا 80  سال پیش روانشناسی را مطالعه روح و روان و روان شناس را فردی می​دانستند که رویدادهای درونی، ذهنی ومغزی را مثل تصورات، خاطرات، افکار واحساسات مطالعه می​کند. طبق این تعریف، روان شناسی شاخه ای از ذهنی ترین بخش دانش انسان, یعنی فلسفه بود. اما از اوایل قرن بیستم وبا پیشرفت سریع دو علم زیست شناسی وفیزیک، روان شناسی نیز مطالعه (زندگی روانی) را کنار گذاشت وبه مشاهده ومطالعه رفتار موجودات پرداخت. البته هنوز نیز روانشناسان فرآیندهای ذهنی را مطالعه می​کنند اما این کار را نه به صورت ثبت شخصی ادراکات واحساسات بلکه به شیوه عینی وعلمی​انجام می​دهند. روانشناسی شاخه ای از علوم زیستی است که هم به مطالعه عینی رفتار قابل مشاهده می​پردازد وهم به فهم ودرک فرآیندهای ذهنی که مستقیماً قابل مشاهده نبوده و براساس داده های رفتاری وعصب زیست شناختی قابل استنباط است، توجه دارد.
امروزه روان شناسی با همه جنبه های زندگی ما ارتباط دارد وهر اندازه که جامعه پیچیده تر شود، روان شناسی نیز نقش مهمتری در حل مسائل آدمی​برعهده می​گیرد. این به معنای فرصت های شغلی متنوع وگسترده برای فارغ التحصیلان رشته روان شناسی است. به گفته کارشناسان این رشته، آینده روان شناسی در کشور ما روشن وامید بخش است و فارغ التحصیلان این رشته باید آینده خودرا در فردا ببینند. چون کشورمـا یکی از کشورهای در حـال توسعه است وبـدون بهره گیری از شاخه های مختلف روانشناسی نمی​تواند توسعه همه جانبه داشته باشد. از سوی دیگر کشورما، کشور جوانی است وامروزه یکی از دغدغه های خانواده ها، حفظ بهداشت روانی وبالا بردن سطح دانش فرزندانشان می​باشد که این دومهم نیز به یاری شاخه های مختلف روان شناسی از جمله روان شناسی رشد و روان شناسی تربیتی امکان پذیر است.
فارغ‌التحصیلان‌در این‌رشته‌می‌توانند فعالیت‌های‌مقدماتی‌را در زمینه‌های‌تشخیص‌و درمان‌اختلالات‌روانی‌در مؤسسات‌عمومی​و روانی‌و کلینیک‌های‌روان‌پزشکی‌و سایر مراکز شبیه‌به‌آن‌عهده‌دار شوند  یا تدریس روان شناسی عمومی را در مراکز آموزشی به عهده گیرند یا به عنوان روان شناس مدرسه در مدارس همکاری داشته باشند.